بتن ﺳﺎزی و ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﻓﻧﺪاﺳﯿﻮن:

 ﻓﻧﺪاﺳﻴﻮن

ﺗﻌﺮﻳﻒ : ﺷﺎﻟﻮده ﻳﺎ ﻓﻨﺪاﺳﻴﻮن ﻗﺴﻤﺘی از ﻳﻚ ﺳﺎزه اﺳﺖ ﻛﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ زﻳﺮﺗﺮ از ﺳﻄﺢ زﻣﻴﻦ ﻗﺮار میﮔﻴﺮد و ﻧﻴﺮوﻫﺎی ناشی از ﺳـﺎزه را ﺑـﻪ ﺧﺎك ﻳﺎ ﺑﺴﺘﺮ ﺳﻨگی اﻧﺘﻘﺎل می دﻫﺪ .

ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻓﻮﻧﺪاﺳﻴﻮن : ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺗﻤﺎمی ﺧﺎ ﻛﻬﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻧﻴﺮو ، ﺑﻪ ﻣﻘﺪاری ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻓﺸﺮده می ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣـﺴﺌﻠﻪ ﺑﺎﻋـﺚ ﻧﺸـﺴﺖ ﺳﺎزه اﺳﺘﻮار ﺑﺮ آن ﻣﻲ ﺷﻮد . دو اﺻﻞ اﺳﺎسی در ﻃﺮاحی ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ رﻋﺎﻳﺖ ﺷﻮد .

 1 ﻧﺸﺴﺖ ﻛﻠﻲ ﺳﺎزه ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل و ﺟﺰﺋﻲ ﻣﺤﺪود ﺷﻮد .

 2 – ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺎزه ﺗﺎ ﺣﺪ اﻣﻜﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ داراي ﻧﺸﺴﺖ ﻫﺎی ﻧﺎﻣﺴﺎوی ﺑﺎﺷﻨﺪ .

 در ﻋﻤﻞ ﺑﺮاي ﻣﺤﺪود ﻛﺮدن ﻧﺸﺴﺖ ، ﻧﻴﺮوﻫﺎي ﻧﺎﺷﻲ از ﺳﺎزه را ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻻﻳﻪ ای ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﻴﻢ ، ﻛﻪ داراي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺎﻓﻲ ﺑﺎﺷـﺪ و ﺑﺮای ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻨﺶ ﻓﺸﺎری ، ﻧﻴﺮوﻫﺎی وارده از ﺳﺎزه را در ﺳﻄﺢ وسیعی ﮔﺴﺘﺮده ﻛﺮده ﺑﻪ پی وارد می ﻛﻨﻴﻢ .

بتن آماده،سروش بتن،بتن سروش،بتن،soroshbeton
بتن سروش

اﻧﻮاع ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎ :

 ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎ در ﺣﺎﻟﺖ ﻛﻠﻲ ﺑﻪ ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎي دﻳﻮار و ﺳﺘﻮن ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪی ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ . ﺷﺎﻟﻮده دﻳﻮار ﻳﻚ ﻧﻮار از ﺑﺘﻮن ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻪ ﻋﺮض ﺑﺰرﮔﺘﺮ از ﺿﺨﺎﻣﺖ دﻳﻮار اﺳﺖ ( ﺣﺪاﻗﻞ ﻋﺮض 50 ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ ) ﻛﻪ ﺑﺎر دﻳﻮار را ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﮔﺴﺘﺮده ﺗﺮي ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

( ﺷﺎﻟﻮده ﻧﻮاري ) . ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎی ﻣﻨﻔﺮد ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﺼﻮرت ﻣﺮﺑﻊ و ﮔﺎهی ﺑﺼﻮرت ﻣﺴﺘﻄﻴﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ . در ﺑﻌﻀﻲ از ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ

ﻣﻘﻄﻊ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ذوزﻧﻘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . در ﺑﻌضی ﺣﺎﻟﺘﻬﺎ ﺷﺎﻟﻮده ﺑﺼﻮرت ﻣﺮﻛﺐ ( ﺑﺮاي اﻧﺘﻘﺎل ﺑﺎر 2 ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺘﻮن ) ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ . در ﻣﻮاردی ﻛﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ زﻣﻴﻦ در ﺣﺪ ﻣﺘﻌﺎرفی ﺑﺎﺷﺪ ، از ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎی ﺳﺎده و ﻣﺮﻛﺐ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﺷﻮد و زﻣﺎنی ﻛﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﺎفی ﻧﺪارد ، از ﺷﺎﻟﻮده ﻫﺎی ﮔﺴﺘﺮده ﻳﺎ ﺻﻔﺤﻪ ای اﺳﺘﻔﺎده ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ .

 ﺷﺎﻟﻮده ﮔﺴﺘﺮده ( رادﻳﻪ ) ﻳﻚ دال ﺑﺘﻮن ﻣﺴﻠﺢ ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺗﻤﺎم ﺳﻄﺢ زﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﮔـﺴﺘﺮده ﺷـﺪه اﺳـﺖ . ﺷـﺎﻟﻮده

ﻣﺮﻛﺐ در ﻧﺰدیکی ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ ، در قسمتی ﻛﻪ ﺷﺎﻟﻮده در ﻛﻨﺎر زﻣﻴﻦ واﻗﻊ می ﺷﻮد ﻳﺎ در ﻗﺴﻤﺘﻬﺎیی ﻛﻪ اﺣﺘﻤـﺎل ﻧﺸـﺴﺘﻬﺎی ﻧـﺎﻫﻤﮕﻦ و ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺮای ﺳﺎزه وﺟﻮد دارد از اﻳﻦ ﺷﺎﻟﻮده اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﺷﻮد .

بتن ریزی :

ﻗﺒﻞ از اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ( بتن ریزی )، ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻧﺴﺒﺘﻬﺎی ﻣﺨﻠﻮط ﮐﺮدن اﺟﺰای ﺑﺘﻦ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﻮد. ﻣﻨﻈﻮر از ﻧﺴﺒﺖ ﻣﺨﻠﻮط ﮐﺮدن اﺟﺰای ﺑﺘﻦ، آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮای اﺧﺘﻼط ﺷﻦ و ﻣﺎﺳﻪ ﺑﺎ ﺳﯿﻤﺎن و آب ﺑﺪﺳﺖ آورﯾﻢ ﺗﺎ داﻧﻪ ﻫﺎی رﯾﺰ، ﻓﻀﺎی ﺧﺎﻟﯽ ﺑﯿﻦ داﻧﻪ ﻫﺎی درﺷﺖ را ﭘﺮﮐﺮده و ﺟﺴﻢ ﺗﻮﭘﺮ ﺑﺪون ﻓﻀﺎی ﺧﺎﻟﯽ و ﺑﺎ ﺣﺪاﮐﺜﺮ وزن ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺪﺳﺖ آﯾﺪ.

ﭘﺲ از ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﺴﺒﺖ اﺧﺘﻼط، ﺑﺘﻦ ﺳﺎزی ﺷﺮوع میﺸﻮد. ﻣﺤﻞ ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻋﺎری از ﺧﺎك و ﻣﻮاد زائد ﺑﺎﺷﺪ. ﻗﺒﻞ از ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﮐﻠﯿﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎی ﻗﺎﻟﺐ، روﻏﻦ ﮐﺎری ﻣﯿﺸﻮد. در ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ از رﻓﺖ و آﻣﺪ زﯾﺎد روي آرﻣﺎﺗﻮرﻫﺎ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻧﻤﻮد زﯾﺮا در اﺛﺮ وزن ﮐﺎرﮔﺮان در آرﻣﺎﺗﻮرﻫﺎ، اﻧﺤﻨﺎی ﻣﻮﺿﻌﯽ ﺑﻮﺟﻮد ﻣﯽ آﯾﺪ. ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮐﺎﺳﺘﻦ از رﻓﺖ و آﻣﺪ ﮐﺎرﮔﺮان روی آرﻣﺎﺗﻮرﻫﺎ از ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮ ﯾﻌﻨﯽ آن ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺘﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﺷﺮوع می ﺸﻮد.

ﺑﺮای ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﺘﻦ از ﻣﯿﮑﺴﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﻃﺮﯾﻘﻪ اﺧﺘﻼط ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﺑﻮد ﮐﻪ دو ﻧﻔﺮ ﮐﺎرﮔﺮ ﯾﮏ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﺳﯿﻤﺎن، دو ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﻣﺎﺳﻪ و ﯾﮏ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﺷﻦ و درﺣﺪود ﯾﮏ و ﻧﯿﻢ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ آب را در ﻣﯿﮑﺴﺮ رﯾﺨﺘﻨﺪ و ﺣﺪود ﯾﮏ و ﻧﯿﻢ دﻗﯿﻘﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ را ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪ.

در اﯾﻦ ﻣﺪت ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﺴﺌﻮل ﻫﺪاﯾﺖ دﺳﺘﮕﺎه ﺑﻮد و ﭼﻬﺎر ﮐﺎرﮔﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺘﻦ آﻣﺎده ﺷﺪه را ﺑﺎ ﻓﺮﻏﻮن ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺑﺘﻦ رﯾﺰی اﻧﺘﻘﺎل ﻣﯽ دادﻧﺪ؛ در آﻧﺠﺎ اﺳﺘﺎدﮐﺎر ﻣﺤﻞ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺮدن ﺑﺘﻦ در ﻗﺎﻟﺐ ﻫﺎ را ﻧﺸﺎن داده و ﮐﺎرﮔﺮان ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﯽ ﺑﺘﻦ را در ﻗﺎﻟﺐ ﻣﯽ رﯾﺨﺘﻨﺪ. ﺑﺘﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﺪی روان ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ داﻧﻪ ﻫﺎی آن ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ در ﯾﮑﺪﯾﮕﺮﻏﻠﺘﯿﺪه و ﮐﺎﻣﻼً آرﻣﺎﺗﻮرﻫﺎ را اﺣﺎﻃﻪ ﻧﻤﻮده و ﮔﻮﺷﻪ ﻫﺎی ﻗﺎﻟﺐ ﺧﻮد را ﮐﺎﻣﻼً ﭘﺮﻧﻤﻮده و ﮐﻠﯿﻪ ﻫﻮای ﻣﻮﺟﻮد در ﻗﺎﻟﺐ از آن ﺧﺎرج ﺷﻮد.

آب ﺑﯿﺶ از اﻧﺪازه در ﺑﺘﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد ﺗﺮك ﻫﺎی ﻣﻮﯾﯿﻦ و ﭘﻮﮐﯽ و ﮐﺎﻫﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺘﻦ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﻤﻞ آوري آن ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.

در ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ از ﭘﺮﺷﺪن ﮔﻮﺷﻪ ﻫﺎی ﻗﺎﻟﺐ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﯾﻢ ﺗﺎ ﭘﺲ از ﻗﺎﻟﺐ ﺑﺮداری ﺑﺘﻦ در اﺻﻄﻼح ﮐﺮﻣﻮ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺮای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﺑﺮوز اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ، ﭘﺲ از رﯾﺨﺘﻦ ﺑﺘﻦ، در آن ارﺗﻌﺎش اﯾﺠﺎد می ﻨﻤﺎﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻦ در ﻗﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﻮد. اﯾﻦ ﮐﺎر ﺗﻮﺳﻂ وﯾﺒﺮاﺗﻮر اﻧﺠﺎم می گیرد. در ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﺑﺘﻦ رﯾﺰی ﯾﮏ ﮐﺎرﮔﺮ ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺪام ﻗﺎﻟﺐ ﻫﺎ را ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯿﻨﻤﺎﯾﺪ. ﻫﺪف از ﻣﺘﺮاﮐﻢ ﮐﺮدن ﺑﺘﻦ و ﺧﺎرج ﮐﺮدن ﺣﺒﺎب ﻫﺎی ﻫﻮا آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻦ ﺗﻮﭘﺮی ﺑﺪﺳﺖ آﯾﺪ ﮐﻪ در ﻧﺘﯿﺠﻪ آن ﺑﺘﻦ از ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻬﺘﺮی ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮده و درﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺮب ﻣﺤﯿﻄﯽ از ﺧﻮد دوام ﺑﻬﺘﺮی ﻧﺸﺎن ﻣﯿﺪﻫﺪ.